This Damned Endless Oneway Road
همیشه همه ی ما می خواهیم تنها باشیم ؛
دُممان را به "تله " ندهیم ...؛
در عین حال اما ،مثل .... دلمان می خواهد یک نفر قربان صدقه مان برود
ما اما سنگ باشیم،هی نگاهش کنیم و هی قند توی دلمان آب بشود!!
و دلمان می خواهد امیدوار باشیم که او هیچ وقت دلش را از ما نَکَنَد؛
و ما هی نگاهش کنیم و هیچ نگوییم، همچنان!!
یا ما دلمان می خواهد آدم آهنی باشیم، یا دلمان می خواهد طرفمان کوکی باشد!!
در هر دو صورت دلمان به شدت غلط می کند!!
چه قدر چندش آور شبیه جاده های بی انتهای یک طرفه شده ایم!!
